O szczeniakach można pisać długie książki. By nie zanudzić i nie przytłoczyć nadmiarem informacji postaraliśmy się zebrać garść najważniejszych informacji dla początkujących Opiekunów psa.
W tym artykule odpowiemy m.in. na pytania:
Jak przygotować dom na malucha?
Czym najlepiej żywić szczeniaka?
Kiedy zacząć szkolenie psa?
Skąd najlepiej wziąć szczeniaka?
Decyzja została podjęta – chcemy mieć psa. Jak przygotować się na nowego członka rodziny, od czego zacząć? Przede wszystkim konieczna jest decyzja czy zależy nam na zwierzęciu rasowym czy nie ma to dla nas znaczenia. Zachęcamy do adopcji pupila ze schroniska lub fundacji. Uratujemy w ten sposób życie, damy nowy dom. Minusem tej opcji jest fakt, że zwykle nie znamy rodziców zwierzęcia, więc nie wiadomo co z niego wyrośnie. Psy z takich miejsc często są obciążone bagażem trudnych doświadczeń, więc może być potrzebna pomoc zoopsychologa. Jeśli decyzja padła na zwierzę rasowe, bardzo ważny jest wybór rasy pasującej do trybu życia rodziny. Ma to ogromne znaczenie w przypadku psów, ponieważ każda grupa ras ma inne potrzeby – warto dokładnie je poznać i przemyśleć czy będziemy mogli je zaspokajać przez następne kilkanaście lat. Warto wybrać się na wystawę zwierząt rasowych, porozmawiać z hodowcami, a później spotkać np. na wspólnym spacerze, by zobaczyć jak wygląda codziennie życie z przedstawicielem wybranej rasy.
Następny krok to znalezienie dobrej hodowli, co nie jest takie łatwe. Zwierzęta z takich domów są zadbane, traktowane jak członkowie rodziny, a nie przedmioty stanowiące przychód. Dobrzy hodowcy posiadają obszerną wiedzę na temat rasy, dążą do jej doskonalenia poprzez właściwy dobór genetyczny. Z chęcią pokażą rodziców maluchów i miejsce ich życia. Będą zadawać pytania i opowiadać o potrzebach zwierząt – w trosce o jak najlepsze nowe domy.
Profilaktyka zdrowotna – podstawa długiego życia w zdrowiu
Pierwszy kontakt z lecznicą weterynaryjną ma miejsce ok miesiąca życia. Maluchy są wtedy po raz pierwszy badane przez lekarza weterynarii oraz odrobaczane. Następne odrobaczenie wykonujemy po ok miesiącu. Po przybyciu nowego zwierzaka do domu warto zebrać kał z 3 dni, by zanieść do badania w naszej przychodni. Dzięki temu upewnimy się, że odrobaczenia były skuteczne. Warto odrobaczać psa minimum raz na pół roku
Pierwsze szczepienie psa powinno mieć miejsce w 6 tygodniu życia. To szczepienie chroniące przez parwowirozą – groźną chorobą, szczególnie dla maluchów. Innymi chorobami zakaźnymi, na które szczepimy psy to zakaźne zapalenie wątroby czyli choroba Rubartha, kaszel kennelowy, nosówka. To podstawowe, zalecane szczepienia. Warto zaszczepić psa również na leptospirozę, szczególnie gdy często będzie przebywał na terenach podmokłych. Ostatnie, najważniejsze szczepienie, a zarazem obowiązkowe wedle prawa to szczepienie przeciw wściekliźnie. Po raz pierwszy szczepimy psa w wieku 16 tygodni, po czym powtarzamy je raz w roku.
Przed zakończeniem okresu szczepień maluch nie powinien kontaktować się z innymi psami – może zakazić się np. śmiertelną dla szczeniąt parwowirozą.
Powtarzanie szczepienia ma na celu wytworzenie pełnej odpowiedzi immunologicznej. Informacje o kolejnym szczepieniu zapisywane są w książeczce zdrowia zwierzaka i w aplikacji mobilnej.
Kalendarz szczepień dopasowany jest indywidualnie przez lekarza weterynarii.
W trosce o regularność szczepień naszych pacjentów przypominamy zawsze Państwu wcześniej o terminie kolejnej wizyty.
Poza zabezpieczeniem od pasożytów wewnętrznych konieczne jest zabezpieczanie zwierząt od kleszczy i innych pasożytów zewnętrznych takich jak: pchły, wszy, świerzbowce.
Jedyną skuteczną ochroną dla psa jest podanie tabletki przeciw kleszczom lub zastrzyku, który wykonywany jest raz w roku. Mamy dostępne dwie opcje tabletek: działające przez miesiąc i przez 12 tygodni. Podanie jest wygodne, ponieważ tabletki są smaczne dla psów.
Kleszcze stanowią niebezpieczeństwo dla zwierząt przez cały rok. Przenoszą groźne choroby takie jak: babeszjoza, erhlichjoza, anaplazmoza, które szybko prowadzą do wycieńczenia organizmu, a nawet śmierci. Dlatego warto skutecznie zabezpieczać pupila przez cały rok.
Maluchy są wyjątkowo wrażliwe na odwodnienie. Objawy takie jak biegunka czy wymioty mogą być spowodowane zatruciem pokarmowym, ale również zakażeniem bakteryjnym, wirusowym czy pasożytniczym. Dlatego konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii, który zbada zwierzaka, poda odpowiednie leki, kroplówkę i w razie potrzeby zostawi na obserwację w szpitalu.
Zapraszamy wszystkich opiekunów szczeniaków i kociaków do regularnych wizyt w naszej przychodni. Warto, by łączyło się to z czymś miłym, np atrakcyjnym smakołykiem lub nową zabawką. W ten sposób maluch oswaja się z tym miejscem i pozytywnie go sobie kojarzy.
Dieta szczeniaka
Szczenię ma wyjątkowe potrzeby żywieniowe. Odstawienie od mleka matki zaczyna się ok miesiąca życia. W dniu wyjścia z hodowli maluchy przyjmują już tylko pokarm stały. Najlepiej by był to pokarm mokry, na bazie białka dobrej jakości.
W pierwszych dniach w nowym domu odporność zwierzęcia naturalnie spada, na skutek stresu. Nie jest to dobry czas na zmianę karmy, dlatego warto dowiedzieć się czym maluch był żywiony w miejscu urodzenia. Jeśli nowy opiekun chce zmienić karmę na inną warto zrobić to stopniowo mieszając obie karmy przez kilka dni. W ten sposób unikniemy możliwych problemów żołądkowo-jelitowych.
Decydując się na karmę komercyjną mamy pewność, że dostarczy ona pupilowi wszelkich składników odżywczych potrzebnych w tym okresie życia. Branża zoologiczna z roku na rok jest coraz obszerniejsza, zwiększając możliwości wyboru produktów dla zwierząt, co wielu opiekunom przysparza jedynie trudności. Warto skorzystać z porady dietetyka zwierzęcego, który pomoże wybrać karmę dopasowaną do potrzeb psa i możliwości Opiekuna. Poza tym tłumaczy co kryje się za hasłami na etykiecie, ułatwiając podjęcie mądrych wyborów karm i przysmaków w przyszłości.
Dieta domowa to najmniej przetworzona opcja żywienia zwierząt. Aby była zdrowa konieczna jest konsultacja u dietetyka, który układa w pełni zbilansowane przepisy, dostarczające wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Niedobory żywieniowe lub nadmiary niektórych związków w diecie są szczególnie szkodliwe w okresie wzrostu, dlatego nie można pozwolić sobie na jakiekolwiek zaniedbanie.
Gryzaki to dobre rozwiązanie dla ząbkującego szczeniaka. Ważne, by wprowadzać je stopniowo. Niektóre, nawet naturalne gryzaki są bardzo kaloryczne – co może być przyczyną biegunki lub wymiotów.
Szczególnie w okresie intensywnej nauki będą potrzebne smakołyki. Najlepiej sprawdzają się małe smaczki z jak najprostszym, naturalnym składem.
Szczenięta powinny jeść 4-5 razy dzienne, ze względu na szybki metabolizm oraz ryzyko hipoglikemi (niedoboru cukru we krwi) przy zbyt długich przerwach między posiłkami.
Ważnym aspektem jest regularna kontrola masy ciała – dzięki temu wiemy, że maluch zdrowo rośnie.
Wyposażenie i przygotowanie domu na malucha
Szczenię to duża zmiana w życiu każdej rodziny – dobre przygotowanie pozwoli przeżyć ją spokojnie, bez zbędnych problemów.
W mieszkaniu konieczne jest zabezpieczenie przedmiotów, które maluch mógłby pogryźć lub uszkodzić (kable, dekoracje…). Większość roślin domowych jest trująca dla zwierząt, dlatego nie powinny mieć do nich dostępu. Podobnie jak środki czystości znajdujące się w kuchni czy łazience.
Szczenię zaczyna ząbkować w wieku ok 3 miesięcy – w tym czasie poznaje świat ząbkami, które również go swędzą, dlatego gryzie. Warto zakupić wiele różnego rodzaju zabawek i gryzaków, które możemy bezpiecznie podać do pyszczka, przekierowując na nie chęć gryzienia. Próbę gryzienia rąk należy stanowczo przerwać – to zachowanie może pozostać, z tym, że z czasem ugryzienie będzie bardziej bolesne.
Warto zastanowić się nad kącikiem dla szczeniaka. Maluch potrzebuje cichego, spokojnego miejsca, z widokiem na Opiekunów, by czuć się bezpiecznie. Legowisko powinno być dostosowane do jego wielkości – by czuł się w nim swobodnie i przytulnie. Dobrą opcją jest przygotowanie i odpowiednie wprowadzenie klatki kennelowej.
Jak wybrać i wprowadzić klatkę kennelową, która będzie bezpiecznym azylem dla psa?
Klatka kennelowa powinna być dobrana do wielkości psa. Powinna umożliwić psu obrócenie się i wygodne leżenie. Nie powinna być zbyt wysoka. Metalowe klatki są trwałe i łatwiejsze do czyszczenia, ale dobrym rozwiązaniem jest materiałowy transporter, który zapobiega zranieniom (których przyczyną mogłyby być metalowe pręty), a także jest łatwy do transportu w razie podróży. Warto umieścić w środku kocyk, legowisko, a klatkę przykryć kocem, by stworzyć miłą, bezpieczną norkę. Należy złożyć ją, gdy psa nie ma w mieszkaniu (by nie przestraszyć go hałasem/niecodziennymi dźwiękami). Klatka powinna znajdować się w cichym, spokojnym miejscu, najlepiej w pokoju, gdzie pies będzie mógł spokojnie odpocząć, a jednocześnie obserwować toczące się życie domowe. Ma to być jego ulubione miejsce w domu, gdzie chętnie będzie przebywać, by odpocząć od nadmiaru bodźców, powinien więc czuć się tam bezpiecznie.
Plan wprowadzenia klatki kennelowej:
- Zapraszamy psa do pokoju, gdzie stoi złożona klatka, pozwalamy na spokojne obwąchanie, chwalimy za spokój.
- Dajemy trochę czasu, by pies zaznajomił się z nowym przedmiotem. Klatka powinna być otwarta, by mógł sam wchodzić kiedy będzie chciał. Można wydawać psu w niej atrakcyjne gryzaki, by zbudować pozytywne skojarzenie.
- Naukę spokojnego zostawania w klatce zaczynamy od wrzucenia kilku smakołyków do środka, by zachęcić psa do wejścia, chwalimy
- Warto wprowadzić komendę np. „na miejsce”. W tym celu nakierowujemy ręką ze smaczkiem od psiego nosa do klatki, by podążył za ręką (a tym samym znalazł się w środku), wypowiadając komendę, chwalimy, powtarzamy kilkukrotnie.
- W kolejnej sesji, po powtórce dodajemy delikatny ruch drzwiczek w kierunku zamknięcia, gdy pies jest w środku, chwalimy, po czym warto wprowadzić komendę zwalniającą np. „koniec”
- Stopniowo wydłużamy czas przebywania w klatce, zamykając drzwiczki coraz bardziej. Każdy etap powtarzamy 3-5 razy.
- Gdy pies zachowuje spokój będąc w klatce, możemy zamknąć drzwiczki, odczekać 3 sekundy, otworzyć, wydać komendę zwalniającą (jeśli ją wprowadziliśmy), obficie nagrodzić.
- Czas przebywania w klatce z zamkniętymi drzwiczkami wydłużamy, można podawać przez kratki smaczki.
- Jeśli pies wybiega szybko z klatki, można nauczyć go spokojnego wychodzenia. Gdy chcemy otworzyć klatkę, a pies pcha się na drzwiczki, wtedy je przymykamy. Natomiast gdy jest spokojny otwieramy. Po kilku powtórkach powinien nauczyć się, że pchanie drzwiczek spowoduje zamknięcie, a czekanie w spokoju przyspieszy otwarcie klatki.
Szczenię potrzebuje dwóch miseczek – najlepiej by były to miseczki ceramiczne lub metalowe. Ponadto warto zaopatrzyć się w miskę podróżną, którą zabierzemy ze sobą na długi spacer.
Świetną opcją jest podawanie maluchowi jednego posiłku w formie interaktywnej. Rynek zoologiczny oferuje wiele zabawek, które mają na celu utrudnienie zdobycia pokarmu (np. kong, mata węchowa, maty do lizania). Dzięki temu pies jest stymulowany mentalnie, wycisza się, je dłużej – a co za tym idzie jest spokojniejszy. Każdy Opiekun małego pieska doceni tą dłuższą chwilę spokoju 😉
Każde szczenię powinno posiadać obrożę. Najwygodniejsza jest obroża materiałowa, którą z czasem można zamienić na skórzaną. Do obroży warto dołączyć identyfikator z informacjami takimi jak imię psa, kontakt do właścicieli – w razie zgubienia szybciej wróci do domu.
Szelki to element psiej garderoby, z którym warto zapoznawać malucha od początku. Powinny być dopasowane do jego wielkości. Najbezpieczniejsze dla zdrowia są szelki typu guard – nie naciskają na splot nerwu barkowego jak popularne szelki step-in. Miękkie, materiałowe szelki nie będą powodowały dyskomfortu.
Kaganiec – to podstawowy element wyposażenia każdego psa. Mimo, że szczenię jest takie urocze to w przyszłości kaganiec może się przydać (np. w czasie podróży komunikacją miejską), więc warto zbudować pozytywne skojarzenia w dzieciństwie. Unikniemy w ten sposób walki z psem, który nie będzie sfrustrowany koniecznością noszenia tego nieprzyjemnego przedmiotu. Najlepiej wybrać kaganiec fizjologiczny, czyli taki, w którym pies może swobodnie oddychać i pić wodę.
Jak zapoznawać psa z nowymi rzeczami? (np. szelki, kaganiec)
- Pokazujemy psu nową rzecz, po powąchaniu chwalimy słowem i/lub małym smakołykiem.
- Dotykamy rzecz do ciała psa, chwalimy
- Stosujemy metodę małych kroczków, nie zakładamy całych szelek/kagańca od razu. Po kilku powtórzeniach robimy przerwę.
- W następnej sesji można nieco odważniej założyć nowy przedmiot na psa. Chwalimy za spokój.
- Pośpiech nie jest pożądany – lepiej wykonać więcej powtórzeń, wzmocnić pozytywne skojarzenie niż wykonać czynność zbyt szybko i zrazić psa do nowego przedmiotu.
- Co jakiś czas warto przypominać psu czym jest kaganiec (kiedy nie musi go nosić) łącząc go z czymś miłym.
Zabawki – to temat przyjemny nie tylko dla psa, ale i dla jego opiekunów. Szczeniak powinien mieć w swoim otoczeniu różne zabawki: piłki, gryzaki, wytrzymałe pluszaki. Ważne, by miał również zabawki limitowane, które wyjmowane będą przez opiekuna tylko na czas zabawy, np. szarpak. Można wykorzystywać je jako nagroda za przyjście na zawołanie lub inną dobrze wykonaną czynność. Dobór zabawek jest indywidualny – preferencje mogą zmieniać się wraz z wiekiem.
źródła zdjęć:
https://www.zooplus.pl/shop/psy/szczenieta/zabawki_dla_szczeniat?p=7
Socjalizacja i wychowanie
Socjalizacja to zapoznawanie szczeniaka z różnymi rzeczami, miejscami, osobami, środkami transportu, zwierzętami, sytuacjami i kojarzenie ich pozytywnie. W ten sposób zmniejszamy szansę na lęk w przyszłości – maluch będzie odważniejszy, bo wie, że to nic strasznego. Ważne, by nie dostarczać mu zbyt wielu intensywnych bodźców – to psie dziecko, które potrzebuje czasu i odpoczynku po każdym nowym doświadczeniu. Warto zapoznać psa również z pielęgnacją oraz drobnymi zabiegami takimi jak obcinanie pazurów – robimy to powoli, by nie przerazić malucha i zawsze chwalimy za spokój.
Pierwsze słowo, które powinien opanować każdy szczeniak jest reagowanie na imię. Powinno być ono krótkie (1-2 sylaby). Na swoje imię szczenię ma spojrzeć na opiekuna oczekując dalszych poleceń. Naukę zaczynamy od pierwszych dni w nowym domu. Wołamy psa po imieniu, po czym chwalimy go, gdy na nas spojrzy.
Podstawową umiejętnością każdego psa jest przychodzenie na zawołanie – w każdej sytuacji, a nie tylko wtedy, gdy ma na to ochotę. Zaczynamy od prostego środowiska znanego psu (mieszkanie). Później stopniowo dodajemy bodźców, rozpraszających uwagę malucha. Szczególnie na zewnątrz jest to trudne, więc dostosowujemy poziom trudności do możliwości psa. Więcej informacji o skutecznym szkoleniu znajduje się w artykule na naszym blogu:
Pierwsze dni w nowym domu
Dzień przybycia szczeniaka do nowego domu oznacza wielkie emocje – nie tylko dla domowników, ale przede wszystkim dla malucha. Jego dotychczasowe życie wywróciło się do góry nogami – stracił mamę, rodzeństwo, bezpieczne miejsca, które znał od urodzenia. Warto odwiedzić hodowlę lub schronisko dużo wcześniej, by maluch poznał zapach nowych opiekunów, co nieco zmniejszy jego strach.
W ciągu pierwszych dni w nowym domu szczenię powinno otrzymać wiele ciepła i cierpliwości. To nie jest dobry czas na wizyty gości. Dajmy mu czas, by w spokoju przyzwyczaił się do nowej sytuacji.
Warto pomyśleć o zapisaniu szczeniaka na zajęcia psiego przedszkola – to miejsce, gdzie maluchy w podobnym wieku uczą się wraz z Opiekunami podstawowych umiejętności, są socjalizowane ze sobą, szansę na zabawę z innymi szczeniakami, co nie zawsze jest możliwe w miejscu zamieszkania.
Zapraszamy na indywidualne konsultacje behawioralne w naszej przychodni. Jest to czas na zdobycie wiedzy o swoim maluchu, rozwianie wątpliwości, naukę pracy z psem. Behawiorysta wspomaga Opiekunów w pięknej drodze dorastania psiego przyjaciela.
Dla wytrwałych przygotowaliśmy miesięczny planner socjalizacji szczeniaka, co ułatwi zaplanowanie tego krótkiego czasu 🙂
