Jest to choroba dziedziczna, ale na jej rozwinięcie się mają wpływ także czynniki środowiskowe. Szczególnie predysponowane do tego schorzenia są rasy duże i olbrzymie. Czy możemy uchronić psa przed rozwojem choroby? W jaki sposób wspierać pupila chorującego na dysplazję stawów biodrowych?
Rozwój choroby
Dysplazja stawów biodrowych polega na niedopasowaniu głowy kości udowej do panewki miednicy. Skutkuje to luzem w stawie, przewlekłym bólem i rozwojem wczesnych zmian zwyrodnieniowych.
Jakie są przyczyny rozwoju tej choroby?
- Czynniki genetyczne
- Zbyt szybki wzrost szczeniaka
- Nieprawidłowa dieta (np. nadmiar wapnia)
- Nadwaga lub otyłość (nadmierne obciążenie stawów)
- Zbyt intensywny wysiłek w okresie wzrostu psa
Choroba dotyczy głównie większych ras, ale mniejsze psy również mogą na nią zachorować.
Rasy szczególnie predysponowane to: owczarek niemiecki, labrador retriever, golden retriever, dog niemiecki, nowofunlandy czy inne molosy.
Objawy
Najczęstszym objawem zauważanym przez opiekunów jest niechęć do ruchu. Niektórzy łączą ją ze starszym wiekiem, nieodpowiednią pogodą czy lenistwem, a przyczyną jest przewlekły ból.
Przy zaawansowanej dysplazji chód ulega zmianie – pies odpycha się obiema tylnymi łapami jednocześnie, co jest charakterystyczne dla tej choroby.
Postawa również ulega zmianie – tylne kończyny ustawiane są na kształt litery „X”, a grzbiet staje się wygięty. Po dłuższym wysiłku może pojawić się kulawizna.
Objawy przewlekłego bólu nie zawsze są oczywiste. Zwierzę może pić więcej, zdarzają się zmiany zachowania np. niechęć do zabawy, niższy próg reakcji na spacerach, większa pobudliwość.
Leczenie
Dysplazja stawów biodrowych to choroba bolesna, obniżająca znacząco jakość życia. Po diagnozie pies powinien być leczony – niestety już do końca życia.
Leczenie dobiera się indywidualnie do wieku psa, stopnia wady i objawów.
Leczenie farmakologiczne – regularne podawanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych
Suplementacja – dodatek suplementów dobrej jakości wspierających chrząstkę stawową (kolagen typu II, siarczan chondroityny, glukozamina, MSM, kwas hialuronowy)
Fizjoterapia – ćwiczenia pod okiem zoofizjoterapeuty, bieżnia wodna, laseroterapia pomagają łagodzić objawy choroby
Utrzymanie prawidłowej masy ciała – by ograniczyć obciążenie chorych stawów
Mniej intensywny ruch – bieganie za piłką, skakanie przez przeszkody czy chodzenie po śliskich nawierzchniach mogą wywoływać dyskomfort. Spokojnie spacery czy pływanie to zdecydowanie lepsze formy aktywności.
Odpowiednie legowisko – warto rozważyć zakup posłania ortopedycznego, które izoluje od chłodnego podłoża i daje maksymalny komfort dla chorego zwierzaka.
W zaawansowanych przypadkach wykonuje się zabiegi chirurgiczne: resekcję głowy i szyjki kości udowej lub wstawienie endoprotezy stawu biodrowego.
Dysplazja stawów biodrowych często pojawia się w starszym wieku. Jak zadbać o zdrowie i komfort życia staruszka? Zachęcamy do obejrzenia filmu, w którym opowiadamy o psiej i kociej starości.
Zapobieganie
Podstawą jest profilaktyka. Dlatego zalecamy wykonanie RTG stawów biodrowych u wszystkich psów do ukończenia 16 tygodnia życia, by ocenić ryzyko rozwoju choroby. Jeśli jest znaczne można wykonać zabieg symfizjodezy – zespolenia spojenia łonowego. Zabieg ten spowalnia, a w wielu przypadkach całkowicie hamuje rozwój choroby.
Kolejne kontrolne zdjęcie RTG warto wykonać po zakończeniu okresu wzrostu (12-18 miesięcy życia).
Psy obciążone dysplazją stawów biodrowych powinny być całkowicie wykluczone z hodowli. Niestety nie dzieje się tak, również dlatego, ponieważ choroba może objawić się dopiero w starszym wieku, kiedy pies zdążył już wydać na świat potomstwo.
Odpowiedzialni hodowcy badają swoje psy w kierunku ryzyka stawów biodrowych. Obecnie w Polsce można uzyskać certyfikat psa wolnego od dysplazji.
Jest to badanie wykonywane przez lekarza specjalistę radiologa, który został upoważniony przez Zarząd Główny Związku Kynologicznego w Polsce (FCI) do oceny układu kostno – stawowego. Lista takich lekarzy znajduje się na stronie ZKwP https://zkwp.pl/lek_wet.php.
Przed zakupem szczeniaka rasy predysponowanej do rozwoju dysplazji stawów biodrowych warto poszukać hodowli wolnej od tej choroby.
Nieleczona dysplazja stawów biodrowych to nie tylko codzienny ból, ale również krótsze życie czworonożnego przyjaciela – dlatego niepokojące objawy powinny być zgłoszone na wizycie u lekarza weterynarii. Dobierze on leczenie indywidualnie do pacjenta, by chronić go przed bólem i dyskomfortem, które wiążą się z tą chorobą.
